Minibreak Texel blog

Mini break naar Texel

Ik heb geboekt! Over 3 weken ga ik naar Texel toe.
Ontzettend veel zin in. Even de boel de boel en nergens aan denken behalve relaxen.
Ik heb een B&B gehuurd in De Koog en de foto’s zien er leuk uit. Benieuwd of het in het echt ook zo is.

Dag van vertrek

Ik heb nog 1001 dingen te doen en vergeet bijna dat Texel niet om de hoek ligt. Oké, er worden een paar dingen geskipt van het lijstje en om 09:45 uur zit ik dan in de auto.
Even krijg ik de kriebels en schreeuw ik even, niemand om op terug te vallen. Niet dat ik het erg vindt om alleen te gaan of ik nu alleen door mijn eigen dorp loop of ergens anders dat zou toch niet moeten uitmaken.
De reis verloopt snel. Onderweg kom ik erachter dat de 2,5 uur die Tommie heeft berekend inclusief overvaart is en ik dacht tot aan de boot. Dus mijn planning haal ik weer gemakkelijk in.
Hup met de auto op de boot. We willen natuurlijk met zijn allen tegelijkertijd boven zijn dus ook deze route is niet zonder file 😉
In een mum van tijd moet iedereen de auto weer in en dan begint het laatste stukje van de autorit. Ik WhatsApp de B&B eigenaren ( B&B Beach House Texel) dat ik wat eerder ben en vraag of ik de auto alvast mag parkeren.

Terwijl ik rij zie ik op mijn weg naar de B&B kaasboerderij Wezenspeyk. Omdat ik toch te vroeg ben neem ik de afslag en kom ik uit bij een boerderij met kaaswinkel en café. Na eerst op de boerderij te hebben gekeken, ga ik nu de winkel in en neem ik meteen twee soorten kaas mee. Het is lunchtijd, nu we er toch zijn dan maar een Texelse tosti met knoflookkaas. Ik zit heerlijk in het zonnetje te genieten.

 

 

 

 

Ondertussen hoor ik dat het geen probleem is dat ik eerder aankom.Ik kom bij de B&B aan en wordt hartelijk verwelkomt door de eigenaresse en zij laat mij het appartement zien. Ik ben opslag verliefd en denk bij mijzelf ik heb helemaal geen groot huis nodig, ik kan hier best wonen. Koffer uitgepakt, het appartementen een beetje van mezelf gemaakt door 4 kookboeken op de salontafel te leggen 😉

 

 

 

Ik loop naar het centrum van het dorp De Koog. Dit ligt een paar 100 meter verder op en prima te lopen.Het is een gezellige drukte. De vakantiewinkels komen je tegemoet, maar ik hoef geen opblaasbare paarse krokodil. Er zijn verschillende winkeltjes met kleding en ook een aantal woonaccessoires winkels. Hier kijk ik mijn ogen uit. Zoveel leuke dingen, niet dat ik het nodig heb maar nu ik weet dat het bestaat ..
Ik maak een afspraak met mijzelf, maandag ga ik nogmaals shoppen en dan mag ik iets uitkiezen want anders ben ik nu al blut. Op het dorpsplein zit een heerlijke ambachtelijke ijswinkel met te veel lekkere smaken. Ik haal een ijsje en ga weer lekker in de zon zitten. Volgens mij begin ik al een kleurtje te krijgen. Na nog even verder te hebben geshopt (windowshopping) zie ik dat het strand veel te dicht bij is. Hup op mijn hakken door de duinen. Op een gegeven moment heb ik die maar uitgedaan, dat loopt net iets lekkerder. Waar volgens mij in de rest van Nederland de duinen verboden gebied zijn om te kamperen wordt hier volop aan duin kamperen gedaan. Ik ruik de zee en kan een glimp opvangen. Nu is het dan toch echt een minibreak. De zee is gezien mocht ik onverwachts naar huis moeten dan heb ik alles gezien wat ik moest zien. Ik loop een stuk over het strand op mijn blote voeten en de zee maakt ze nat. Na een stuk te hebben gelopen kom ik uit bij een strandtent genaamd zusje van Paal 19. Ik loop naar boven toe en borrel daar en het zonnetje schijnt nog steeds. Er kan hier ook gegeten worden maar de kaart is vrij klein en ik had de menukaart gezien van zijn zusje (buren) waar ik eigenlijk wilde eten. Het is al wat later en ik neem binnen plaats omdat het waarschijnlijk snel gaat afkoelen.
Het personeel is lief. Ze willen weten of mijn hoofdgerecht meteen door mag komen na het uitensoep wat ik heb gegeten. Ik geef aan dat ze moeten denken dat er gewoon iemand tegenover mij zit en de jonge Chris Zeegers neemt meteen plaats om ook weer meteen op te staan want er moet natuurlijk gewerkt worden.
Het grootste drama voor een foodie komt nu. Het hoofdgerecht (slibtong) wordt geserveerd en de batterij van mijn telefoon is leeg. Potverdorie driedubbeltjes!

Ondanks dat ik alleen eet voel ik mij hier op mijn gemak. Ik wordt met liefde in de gaten gehouden en heb niet het idee dat ze mij kwijt moeten ondanks de grote drukte. Na een heerlijk kopje thee als afsluiter, ga ik weer door de duinen terug naar mijn appartementje. Ik neem plaats in de heerlijke loveseat en geniet na van deze eerste dag.


Dag 2 Eerste Pinksterdag

Ik kijk op de wekker het is vroeg heel vroeg , zo net na 04:00 uur.
Ik kijk nog een keer, ja het is vroeg! Waarom is het al licht? Vergeten de gordijnen dicht te doen? Ik draai mij om, om vervolgens rond 06:00 uur wakker te worden. Dan maar even social media bekijken en toch nog even in slaap gevallen.
Het zonnetje schijnt, wat een heerlijk vooruitzicht. Ik maak mijn ontbijtje klaar met de kazen die ik gisteren heb gekocht bij kaasboerderij Wezenspeyk, kruidnagelkaas en oude schapenkaas. Eitje, ananas en een kopje thee erbij.
De dag kan beginnen.

Ik bedenk mij dat ik mijn zussie moet bellen, maar wil dat wel vanaf een leuke plek doen, zodat ik een FaceTime kan opzetten. Het is de eerste keer dat ik niet op haar verjaardag ben. Toch een beetje raar. Ondertussen krijg ik een berichtje van mijn vriendinnetje. Het is een dag geworden met een zwart randje.
Het kost even moeite om de gang erin te krijgen.

Op weg naar de vuurtoren van Texel. De laatste 100 meter leg ik lopend af. Ik twijfel wel of niet de vuurtoren beklimmen? Ach zo vaak beklim je geen vuurtoren. Bovenaan aangekomen blijkt het heel smal te te zijn en heel druk. Een rondje gelopen en foto’s gemaakt en weer terug naar beneden.

 

De ijsboerderij Labora is wat groter opgezet dan de meeste boerderijwinkels. Je kan kijken in de stallen en er is een robotmelkmachine. Koeien kunnen zelf beslissen wanneer zij gemolken worden en dit is een volautomatisch proces. Mooi om te zien en de stal ziet er pico bello uit.
Verder is er nog een speeltuin voor de kids en een grote weide waar allemaal tafeltjes staan. Ik had de hoop dat ze ook een broodje zouden verkopen maar homemade roomijs it is! Lekker met een ijsje in de zon. Ik moet zeggen ik zit hier prima. Ik bedenk mij wat ik nog meer wil doen. Er is hier nog een schapenboerderij in de buurt (op Texel is alles in de buurt). Ik bekijk nog even het foldertje en realiseer mij dat het meer een betaalde kinderboerderij is met winkel. Daar pas ik toch even voor. Ik blijf nog even lekker zitten in het zonnetje!

 

Mijn reis gaat voort. Ik rij eigenlijk zonder dat ik weet waar ik naar toe ga. Beetje sightseeing. Ik bedenk mij ben ik nu een stad of een dorpsmeisje? Ik moet zeggen dat rust en ruimte mij altijd wel heel erg blij maakt.
Ik kom uiteindelijk terug bij het appartement en besluit lekker in de tuin te relaxen, boekje, drankje en ik ben een gelukkig mens. Het is tijd om te besluiten waar ik ga eten. In het Texelse krantje staat een leuk restaurantje De Taveerne. Ik heb het al gezien en het ziet er heel leuk uit.

Ik loop langs het terras en zie een paar 2 pers. tafeltjes maar deze zitten wel erg in de loop van het winkelend publiek. Verderop is nog een 4-tje vrij. Ik kan mij een beetje in een hoekje manoeuvreren zodat ik niet echt opval.
Er wordt mij met een blik gevraagd of ik alleen ben. Ik ken die blik. Ik weet dat hij het niet zo bedoeld maar we voelen ons er beide ongemakkelijk bij. Ik snap dat ik beter aan een twee pers. tafel kan zitten, commercieel gezien maar hier voel ik mij prettig.
Als waarschijnlijk de eigenaar terug komt lopen met mijn drankje wordt er gevraagd of ik misschien toch ergens anders wil plaatsnemen want op mijn plekje kunnen meer mensen zitten. Inwendig wil ik nee zeggen maar als ik wat wil eten dan zal ik toch moeten. Het is inderdaad een tafeltje waar ik zelf nooit zou zitten, ook niet met zijn tweeën. Het enige voordeel is dat het tafeltje is naast de openhaard.
Ik bestel een bietencarpaccio. Ik moet eerlijk bekennen de keuken maakt mijn ongemakkelijkheid goed. Deze carpaccio verrukkelijk, hier mag je mij wel voor wakker maken. Als hoofdgerecht eet ik gamba’s en nu kan ik wel een foto maken van mijn hoofdgerecht 😉 Ik twijfel over een nagerecht. Ik ben een echt toetjesmens maar ik besluit om een verse muntthee te nemen om een beetje op te warmen.

Dag 3 Tweede Pinksterdag

Ik ben weer vroeg wakker maar ik laat mij niet kisten en blijf lekker liggen. Ik maak er een relax ochtend van. Ontbijtje, boekje, lekker lang douchen en met de tablet spelen.


Het is bijna middag en ik hoop dat de Texelse chocolatier de winkel heeft geopend. Het staat niet aangegeven op de website maar ik rij er gewoon langs. Helaas voor mij is de winkel vandaag gesloten. Misschien ook wel beter voor mij haha. Ik rij door naar De zelfpluktuin. Het is het seizoen van de aardbeien en ik pluk graag een bakje vol. Op een ander stukje staat ook nog munt. Zo groot heb ik het nog nooit gezien. Ondertussen toch even stiekem proeven hoe de aardbeien smaken. Ze zijn heerlijk zoet. Ik blijf tussen de ranken doorlopen ondanks dat mijn bakje al mooi vol is.

 

 

Ik zit weer in de auto en rij naar Hoeve Vrij en Blij. De boerderij van boer Jan en Rianne. Helaas is het winkeltje niet geopend. Ik besluit om te gaan rijden zonder navigatie dat is toch het leukste, als je alle tijd hebt.
Ik rij langs de Novalishoeve waarvan ik dacht dat ze vandaag gesloten zouden zijn. De Novalishoeve is een zorgboerdij. Ik besluit om toch even te kijken. Zoals jullie merken heb ik een zwak voor boerderij winkels. In de winkel ligt een heerlijke rookkaas, alsof je in de rokerij zelf staat . Deze kan ik natuurlijk niet laten liggen net zoals de zeewier mosterd.

Nog even terug naar Ijsboerderij Labora, want de aardbeienknoert is een Texels begrip en die heb ik nog niet geproefd en na het plukken van de aardbeien lust ik wel wat aardbeien. De roadtrip gaat verder maar eindigt bij het appartement.

 

Ik twijfel nog even snel naar de supermarkt om avondeten te halen of toch uit eten gaan? Na mijn ervaring gister ben ik toch wat onzekerder geworden. Twijfel Twijfel Twijfel…
Ik besluit om toch buiten de deur te eten. Waarom zou ik in het appartement eten als ik gewoon nieuwe gerechten wil uitproberen? Thuis eten doe ik straks thuis wel weer. Ik trek een lange zwarte jurk aan met een spijkerjasje om het wat jeugdiger te maken. Op dag 1 had ik al een Indiaas restaurant Taj Mahal gezien en dat is nu precies wat ik nog heb. De warmte van een curry. Het is een klein restaurant en het is redelijk vol. Er zijn nog plekken vrij, toch bekruipt me een gevoel. Ik negeer mijn gevoel en stap naar binnen.
Ook hier wordt even vreemd opgekeken als ik om een tafel voor 1 vraag. Ik denk daar gaan we weer maar de dame herstelt zich snel. Ondanks de drukte probeert ze toch zo af en toe contact te maken. Niet dat ze dat hoeft te doen maar het is wel fijn. De soep wordt geserveerd en is heerlijk en lekker hot, als hoofdgerecht een heerlijke viscurry met Pangasiusfilet en ook deze is lekker pittig. Ik hou er wel van!
Ik besluit omdat het de laatste avond is om een dessert te nemen. Er is niet zoveel keuze maar ik ga voor het Indiase dessert. Na mijn buikje heerlijk rond te hebben gegeten zoek ik mijn portemonnee om de pinpas eruit te halen. Ik kan mijn pinpas niet vinden. Mijn hoofd wordt rood en de spanning stijgt. Waar is dat ding nou!!! Moet mij dit nou wéér overkomen (niet zo lang geleden stond ik zonder portemonnee bij Appie aan de kassa).
Ik meld mij bij de dames en geef aan dat ik mijn pinpas niet kan vinden en waarschijnlijk nog in de auto ligt (bij het appartement). Ik vraag of ik het misschien kan overmaken want telefonisch bankieren kan ik wel.
De dames vertrouwen mij en ik mag mijn pinpas gaan zoeken en later terugkomen om te betalen. Ik heb nog nooit zo snel naar het appartement gelopen en intern minder prettige woorden tegen mezelf gezegd. Misschien was dit wel het gevoel wat ik had toen ik voor het restaurant stond. Auto op zijn kop, ik loop het appartement in en daar ligt mijn pas. Dankuwel en ik race weer op mijn hoge haken naar het restaurant. Waar ik betaal en iets meer fooi geef als normaal 😉
Ik loop nu weer rustig terug naar het appartement en hoop dat deze ezel zich niet drie keer aan dezelfde steen stoot.

Dag van vertrek

Ik wordt wakker en de lucht is grijs en het regent pijpestelen, de laatste dingen moeten nog gepakt worden en dan is het tijd om te gaan. De hectiek van thuis staat weer op mij te wachten.
Het waren heerlijke dagen en blij dat ik toch de stoute schoenen heb aangetrokken om te boeken.

 

Texel heb ik in mijn hart gesloten.

 

1 Response

  1. Kim

    Wat een leuk verhaal om te lezen en wat heb je veel mogen proeven en ervaren!! Hele ervaring weer!! Dat je er niet was op mijn verjaardag is voor een goed doel 😉
    Dikke kus, je zusje